Het is de tijd van het jaar weer. In sommige plaatsen is het carnavalsgeweld al losgebarsten, maar het overgrote deel viert het volgend weekend. Carnaval. Je moet er van houden, mee zijn opgegroeid, of een goede introductie hebben gehad…
Niet iedereen weet het, maar ik vier het ook. Na ja, vieren. Ik heb een uit de klauwen gegroeide hobby. Als zanger/gitarist heb ik in de afgelopen jaren honderden kroegen, feesttenten, kermissen en zalencentra mogen bezoeken. En zo speel ik inmiddels al weer een aantal jaren op het carnavalsfeest in mijn geboortestad in de Gelderse Liemers. Vier dagen achter elkaar zie ik de mensen genieten van dit gebeuren dat hen een aantal dagen uit de sleur haalt. Ik zeg heel eerlijk, dat verkleden en de taferelen die erbij horen. Ik heb er niets mee. Sterker nog, soms stoort het me dat mensen het idee hebben dat tijdens deze verkleedpartij er geen regels zijn. De normen en waarden worden dan ruim geïnterpreteerd, vaak ten koste van de integriteit van het vrouwelijk lichaam en de openbare orde. Gelukkig zijn er voldoende mensen die het feest met name zien als een uitbundige viering van samenhorigheid. Daar geniet ik dan wel weer van. De echte carnavalist is het hele jaar bezig met zijn groep mensen om in februari/maart hun gezamenlijke passie tot een climax te laten komen.
De combinatie van veiligheidsman en muzikant is voor mij een hele waardevolle. Daardoor ken ik de evenementenbusiness door en door. Maar vaak ook sta ik knarsetandend op de bühne. Glaswerk, teveel publiek, brandveiligheid, competenties van de beveiligers, dronken bestuursleden, halve verkeersmaatregelen, toegankelijkheid van hulpdiensten… Mijn veiligheidshart wint het altijd en ik kan het dan ook niet laten om organisatoren te voorzien van mijn ongezouten mening. Let wel, ik bedoel het goed, maar er kan nog veel gebeuren op het gebied van bewustwording. Ik herinner me nog goed de woorden van een brandweercollega van me ‘Liever een rugzak met gezond boerenverstand, dan een rugzak met diploma’s’. Hij heeft gelijk. Het zit hem vaak gewoon in even doordenken.
Terug naar het carnaval. Als je de komende dagen in je konijnenpak, met je boerenkiel, in je prinsessenjurk of verkleed als Harry Potter op pad gaat…denk dan even door. Waar is jouw kleding van gemaakt? Als iemand een sigaret naast je opsteekt, wordt jij dan niet meteen een rennende fakkel? Gun jezelf even een paar minuten en check deze site van mijn broeders van Brandweer Nederland: https://www.brandweer.nl/brandveiligheid/brandveiligheid-kleding
Als je dan toch op die site kijkt, scroll dan even door. Je zult niet de eerste wagen hebben in een optocht die uit elkaar valt met vreselijke gevolgen. Denk even door…wat kan er allemaal gebeuren? Sta je in een volle zaal, weet jij dan hoe je er zo snel mogelijk uitkomt? Kijk er even naar als je binnenkomt.
Weet dat als je ladderzat bent niemand wat aan je heeft. Wie rijdt jouw zoon of dochter naar het ziekenhuis? En wie draagt als organisator de verantwoordelijkheid….het bestuurslid met 10 biertjes op, of het bestuurslid met 8 jagermeister achter de kiezen?
Maak goeie afspraken van tevoren.
Heb ik je aan het nadenken gezet en wil je er verder over praten? Bel me gewoon en we maken een afspraak voor een kop koffie.
