Vandaag was ik op het jaarcongres evenementenveiligheid georganiseerd door het Event Safety Institute (ESI van Syan Schaap) en Gemeente.Nu. Medewerkers van gemeenten, politie, brandweer, veiligheidsregio's en ook commerciele bedrijven (zoals ik) waren naar het prachtige oude stadhuys in Gouda gekomen. De lading kennis die daar samenkwam zette me aan het denken. Er moet meer worden samengewerkt, want er is nog een wereld te winnen.
Een verzameling van ongeveer 120 specialisten op het gebied van evenementenveiligheid met allemaal binnen dat vakgebied weer hun eigen specialisatie. Ik moet eerlijk zeggen dat ik nog moet wennen aan mijn nieuwe rol. 'Wij werken met de READAR in de Veiligheidsregio....' Ok, dat wij is inmiddels zij, maar het zegt genoeg over mijn trots op mijn verleden als ambtenaar van politie, brandweer, gemeente en veiligheidsregio. In een andere blog zal ik jullie duidelijk maken dat niet alle ambtenaren de hele dag door het ramen gluren.
De presentatie van Steven de Smet (google hem vooral), hoofdcommissaris uit Gent (BE) sprak mij vooral aan. Niet alleen omdat hij heel mooi weergaf welke lessen hij op evenementengebied had geleerd, maar vooral ook hoe ik naar mijn kinderen moest kijken. Ok, niet alleen mijn kinderen, maar in het algemeen de jeugd. Onze normen en waarden over het gebruik van de nieuwe media is verouderd. De wereld is veranderd. Ons beeld van de wereld, over wat wij 'sociaal' vinden, moet worden aangepast. Onze jeugd is sociaal, maar de manier waarop (online) daar moeten we aan wennen.
Ons beeld moet ook worden aangepast betreffende 'dreiging'. Realistisch, maar minder spastisch. Een voorbeeld nemen aan bijvoorbeeld Israel. Sinds de oprichting van deze staat leven zij onder dreiging. Maar ook voor hen gaat het leven door, ondanks die dreiging. Er worden evenementen georganiseerd. Wij moeten ons beeld ook bijstellen. Kijkende naar de wereld van nu verwacht ik dat ons dreigingsniveau altijd substantieel zal blijven.
En juist daarom moeten we samen werken. Samen werken om evenementen te blijven organiseren om zo samen te komen en het leven te vieren. Samen werken aan veiligheid. Samen werken aan leefbaarheid. Zo stuurde ik een niet nader te noemen gemeente een e-mail. Daarin vroeg ik hen om samen met de hulpdiensten in de voorfase het aankomende evenement te bespreken, zodat iedereen in de voorfase invloed kon hebben op het veiligheidsplan. 'Nee, dat is bij ons niet gebruikelijk'....was het antwoord. Die heeft het dus nog niet helemaal begrepen. Maar ik bijf erbij, overheden, bedrijven, burgers, we moeten meer samen doen!
