Via deze weg wil ik uiteraard iedereen het beste wensen voor 2017. Vol hoop kijk ik vooruit naar een jaar dat net als ieder jaar hoogte- en dieptepunten zal kennen. Ik ben bang dat een blog over het met rust laten van hulpverleners vaak gebruikt kan worden dit jaar. Maar ik hoop van niet. Blijf met je poten af van politieagenten, brandweermensen en ambulancebroeders en -zusters! Hoe weinig hersencellen heb je als je brandweermensen gaat bekogelen met vuurwerk terwijl zij een brandend huis willen blussen? Ik kan beter mijn mond houden, want als ik aan deze mafkezen denk ben ik geneigd dingen te zeggen waar ik spijt van krijg. Spijt, zouden die gasten dat ook hebben?
Ook zag ik de schitterende plaatjes van mensen die in het buitenland de jaarwisseling vierden. Ik was blij dat ik thuis was. Het jaar in het buitenland werd op verschrikkelijke wijze ingeluid met de bloedige aanslag in Instanboel. Turkije wordt al sinds jaar en dag geteisterd door aanslagen, maar de laatste 1,5 jaar wel heel extreem. Mijn moeder reageerde direct met: “Waarom ga je naar een nachtclub in Instanboel die nacht….je snapt toch dat dit een doelwit is?’. Mijn moeder heeft, zoals wel vaker, een goed punt. Ik weet nog dat collega’s op kantoor ruim voor de aanslag in Berlijn aan mij vroegen of het verstandig was om naar een Duitse kerstmarkt te gaan. Noem me een doemdenker, een bangerik, of gezwicht voor IS, maar ik zei tegen mijn collega’s dat ik niet zou gaan. Ik had graag geen gelijk gehad.
Ik lijd aan beroepsdeformatie. Ik kijk wat vaker om me heen, check de nooduitgangen en rookmelders, praat veel over risico’s, etc. Maar het zou niet verkeerd zijn als iedereen zich wat bewuster wordt van zijn of haar gedrag en de risico’s om zich heen. Geen bangmakerij, gewoon wat bewuster. Waarom moet je zoon zijn licht aan op de fiets, zou jij het waarderen als ze rotzooi in jouw tuin zouden gooien, zou jij willen dat ambulancebroeders worden ‘opgehouden’ terwijl ze naar jouw moeder op weg zijn?
De nieuwe baas van de VN, António Guterres, heeft 2017 tot het jaar van de vrede uitgeroepen. Das best wel een groot woord. Laten we 2017 het jaar van het ‘bewustzijn’ maken. We denken allemaal net even wat dieper na. Over onszelf, over de buren, je ouders en over alles wat we doen.
